Zoë de Vries

“Geen dag is hetzelfde en juist dat maakt mijn werk zo bijzonder.” 

Toen Zoë de Vries na haar opleiding psychomotorische therapie eerst de wereld introk, had ze nog niet kunnen bedenken dat ze kort daarna haar plek zou vinden bij Trajectum. Inmiddels werkt ze er bijna drie jaar als vaktherapeut PMT. Haar eerste baan in het vak bleek meteen de juiste. 

“Na mijn reis ben ik eigenlijk direct hier gestart. Het was mijn eerste functie als PMT’er. En eerlijk gezegd voelt het nog steeds als een hele goede keuze.” 

Werken met hoofd, hart en lichaam 

Als psychomotorisch therapeut werkt Zoë via het lichaam. Niet alleen praten, maar vooral doen, ervaren en voelen. In de psychomotorische therapie worden gedrag en patronen zichtbaar in beweging, in houding en in contact. 

“In de PMT zie je vaak wat iemand met woorden niet kan vertellen. Spanning, wantrouwen, onzekerheid of juist vermijding worden voelbaar in een oefening of spelvorm. Cliënten oefenen letterlijk met nieuw gedrag. Grenzen aangeven. Vertrouwen opbouwen. Contact maken. Omgaan met spanning.” 

Volgens haar is dat wat haar vak zo sterk maakt. Door het te doen en te ervaren kunnen patronen herkend en begrepen worden. In de zaal kan de cliënt oefenen met nieuw gedrag en ervaren wat dit hun oplevert. 

De doelgroep waarmee ze werkt is divers en vaak complex. Cliënten hebben bijvoorbeeld te maken met trauma- en hechtingsproblematiek, persoonlijkheidsstoornissen, ADHD of autisme. “Elke cliënt brengt een eigen verhaal mee. Dat vraagt dat je blijft afstemmen en creatief blijft kijken. Juist die variatie maakt mijn werk uitdagend en levendig.” 

Een werkweek die beweegt 

Zoë werkt 36 uur per week binnen de dagbehandeling, gecombineerd met poliklinische behandelingen. Haar dag begint vroeg. Om acht uur bereidt ze haar sessies voor. Om half negen sluit ze aan bij het digitale overleg met het team. Samen bespreken ze de cliënten en stemmen ze af wat er die dag nodig is. 

Binnen de dagbehandeling komen de cliënten een dag of een dagdeel, waarin ze verschillende behandelblokken hebben en binnen het sociotherapeutisch klimaat kunnen oefenen om het geleerde in de praktijk te brengen. In de middag werkt ze vaak met poliklinische cliënten. Die trajecten zijn meestal korter en gerichter. 

Geen dag verloopt hetzelfde. “Je kunt van alles voorbereiden, maar uiteindelijk wil je aansluiten bij wat de cliënt op dat moment nodig heeft.” 

Waarom juist hier? 

Op de vraag waarom ze bij Trajectum werkt en niet ergens anders, hoeft Zoë niet lang na te denken. “De combinatie van complex werk, multidisciplinaire samenwerking en ontwikkelmogelijkheden maakt het voor mij compleet.” 

Ze werkt samen met behandelaren uit verschillende disciplines. Dat betekent voortdurend overleg, van elkaar leren en samen zoeken naar wat het beste werkt voor een cliënt. “Je staat er nooit alleen voor. Dat maakt het werk inhoudelijk sterker en persoonlijk prettiger.” 

Het werk is niet altijd licht. Cliënten hebben vaak al veel meegemaakt en soms een lange hulpverleningsgeschiedenis achter de rug. Juist daarom voelt het betekenisvol. “Dat je een stukje met iemand mag meelopen. Dat je via beweging en ervaring kunt bijdragen aan verandering. Dat blijft bijzonder.” 

Ook is er ruimte voor ontwikkeling. Binnen een grote organisatie zijn er mogelijkheden om door te groeien, je te specialiseren of een andere richting op te gaan als dat beter past. “Die kansen zijn er echt. Als je initiatief toont en wilt leren, wordt daar ruimte voor gemaakt.” 

Een plek voor mensen met passie 

Voor vaktherapeuten die overwegen om bij Trajectum te werken, heeft Zoë een duidelijke boodschap. “Als je houdt van afwisseling, samenwerken en werken met een complexe doelgroep, dan zit je hier goed. Je krijgt verantwoordelijkheid, ruimte om te groeien en de kans om echt impact te maken.” 

Haar enthousiasme is voelbaar wanneer ze over haar vak spreekt. PMT is voor haar geen standaardbehandeling, maar een manier om mensen opnieuw in contact te brengen met zichzelf en hun omgeving. 

“Geen dag is hetzelfde. En juist dat maakt dat ik elke keer weer met plezier naar mijn werk ga.”